بدان خدایی که گنجهای آسمان و زمین در دست اوست ، به تو اجازه درخواست داده ، و اجابت آنرا بر عهده گرفته است . تو را فرمان داده که از او بخواهی تا عطا کند ، درخواست رحمت کنی تا ببخشاید ، و خداوند بین تو و خودش کسی را قرار نداده تا حجاب و فاصله ایجاد کند ، و تو را مجبور نساخته که به شفیع و واسطه ای پناه ببری ، و در صورت ارتکاب گناه در توبه را مسدود نکرده است ، در کیفر تو شتاب نداشته ، ودر توبه و بازگشت ، بر تو عیب نگرفته است . در آنجا که رسوایی سزاوار توست ، رسوا نساخته ، و برای بازگشت به خویش شرائط سنگینی مطرح نکرده است . در گناهان تو را به محاکمه نکشیده ، و از رحمت خویش نا امیدت نکرده ، بلکه بازگشت تو را از گناهان نیکی شمرده است . هر گناه تو را یکی ، و هر نیکی تو را ده به حساب آورده ، و راه بازگشت و توبه را به روی تو گشوده است . هرگاه او را بخوانی ، ندایت را می شنود ، و چون با او راز دل گویی راز تو را می داند . پس حاجت خود را با او بگوی ، و آنچه در دل داری نزد او بازگوی ، غم و اندوه خود را در پیشگاه او مطرح کن ، تا غمهای تو را بر طرف کند و در مشکلات تو را یاری رساند .

و از گنجینه های رحمت او چیزهایی را درخواست کن که جز او کسی نمی تواند عطا کند ، مانند عمر بیشتر ، تندرستی بدن ، و گشایش در روزی . سپس ، خداوند کلیدهای گنجینه های خود را در دست تو قرار داده که به تو اجازه دعا کردن داد ، پس هرگاه اراده کردی می توانی با دعا ، درهای نعمت خدا را بگشایی ، تا باران رحمت الهی بر تو ببارد . هرگز از تأخیر اجابت دعا ناامید مباش ، زیرا بخشش الهی به اندازه نیت است ، گاه ، در اجابت دعا تأخیر می شود تا پاداش درخواست کننده بیشتر و جزای آرزومند کامل تر شود ، گاهی درخواست می کنی ، اما پاسخ داده نمی شود ، زیرا بهتر از آنچه خواستی به زودی یا در وقت مشخص ، به تو خواهد بخشید ، یا به جهت اعطاء بهتر از آنچه خواستی ، دعا به اجابت نمی رسد ، زیرا چه بسا ، خواسته هایی داری که اگر داده شود مایه هلاکت دین تو خواهد بود ، پس خواسته های تو بگونه ای باشد که جمال و زیبایی تو را تامین ، و رنج و سختی را از تو دور کند ، پس نه مال دنیا برای تو پایدار ، و نه تو برای مال دنیا باقی خواهی ماند .
نهج البلاغه - ترجمه محمد دشتی - از نامه امام علی به امام حسن علیهما السلام